U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Biografie van Bram:

 

Ooit, lang geleden begonnen met gitaar spelen, omdat een aantal jongens uit mijn vriendengroep dat ook deden. Ik was zeker niet de meest getalenteerde, sterker nog, veel verder dan het volledige oeuvre van Nirvana kwam ik de eerste jaren niet. 

Mijn allereerste gitaar kreeg ik van mijn vader, een Ibanez EX (linkshandig). Deze gitaar heb ik nog steeds maar hier speel ik niet meer op. Je eerste gitaar doe je gewoon nooit weg, punt. Ik was een jaar of 17 toen ik begon met spelen, een jaar of 19 toen ik begon te ontdekken (al luisterend) wat er allemaal nog meer mogelijk is met de houten plank. Eerst Metallica, later steeds meer richting de échte gitaristen; Dream Theater, Malmsteen, Satriani. Ik nam nog een paar lessen bij Jean-Louis “Fruy” Fournier, maar stopte na een paar lessen alweer omdat hij ging verhuizen. 

Ondanks dat ik nog maar een jaar speelde ben ik toch een band op gaan richten (King Talula) met mijn (destijds) beste vriend Dennis Wels en Rudi Bressers. We speelden wat eigen nummers en nummers van Pearl Jam, Stone Temple Pilots, Nirvana en Bush. Doordat zij eigenlijk al veel verder waren dan ik ben ik op een gegeven moment “vakkundig” uit de band gewipt. Dennis en Rudi werken op de dag van vandaag nog steeds regelmatig samen op muzikaal vlak en zijn vrienden gebleven. 

Voor mij was dit een turning-point. Ik vond dat ik wel degelijk wat in huis had en startte al snel een andere band (P.U.S.) met Geert Koelink, Stefan Karssemakers en Erik Jacobs. We speelden voornamelijk nummers van Metallica en ook wat eigen nummers. Hiernaast speelde ik regelmatig mee in de band van mijn oom Kees v/d Pluijm en mijn andere oom René Schuurmans + zijn broer Robert. Hier ben ik destijds min of meer ongevraagd bij aangesloten omdat ik het zo geweldig leuk vond. We speelden eigenlijk van alles, de meeste tijd hebben we gestoken in het zo accuraat mogelijk spelen van Hotel California. Zoveel geoefend, de solo speel ik nu nog steeds foutloos mee als het moet. 

Helaas overleed mijn oom Kees veel te jong en hiermee kwam ook deze band op zijn eind. P.U.S. ben ik mee gestopt omdat ik er op een gegeven moment geen heil meer in zag. 

Met mijn neefjes (de zonen van Kees) ben ik toen opnieuw een band begonnen, Detzit. Dit was een coverband met 2 zangeressen. Met deze bands heb ik redelijk wat optredens gedaan, was altijd erg leuk. 

Ik verhuisde van Brabant naar de Achterhoek en heb daar ook in verschillende bands gezeten. Eigenlijk heb ik wel alle soorten muziek gespeeld. De laatste 10 jaar zo’n beetje speelde ik bij FBB (Fritzless Blues Band) met Henk Kip, Joop Leemrijse, Peter Broens en Ruurd de Koe. Dit was gewoon relaxed muziek maken, nagenoeg geen optredens maar wel heel veel lol en plezier in het spelen van de blues.

 

In mijn vrije tijd heb ik het altijd leuk gevonden om zelf te componeren en ik heb dan ook nog wel het een en ander "op de plank” liggen. Sinds 2017 woon ik in Almelo en muziek stond eigenlijk sinds die tijd op een laag pitje. Totdat er een mailtje kwam van Seb. Ik kende hem nog van een van de muzikale experimenten in de Achterhoek. Toen al was ik aardig onder de indruk van zijn spel en ik baalde dan ook toen die band niet van de grond kwam. Maar, wat in het vat zit verzuurt blijkbaar niet en ik werd gevraagd onderdeel uit te gaan maken van Manckh. Deze band sluit aan bij alles dat ik altijd al zocht. Ik ben de enige gitarist, heb alle vrijheid voor wat betreft mijn partijen én, eindelijk ga ik voor het eerst de studio in met een band.

Na een paar repetities was eigenlijk al duidelijk dat er onderling een ontzettend goede klik is en we ook op muzikaal vlak elkaar aanvoelen en kunnen vinden. Manckh voelt als een warm bad. Ik kan niet wachten om onze muziek op te gaan nemen!!

 

Greetzzzzzzz,

 

Bram